توانایی نه گفتن

دستیابی به پاسخ مثبت طرف مقابل، تنها یک رو از سکه مذاکره است. روی دیگر سکه، توانایی نه گفتن و به عبارتی پاسخ مثبت ندادن به خواستههای طرف مقابل است.

خواستههایی که ممکن است منطقی یا اخلاقی نباشند و یا اینکه منطقی و اخلاقی هستند، اما برآورده کردن آنها از عهده ما خارج است.

کسانی که پاسخ منفی ما را میشنوند، به ندرت از شنیدن این پاسخ خوشحال میشوند و این البته طبیعی است.

پاسخ منفی، به معنی رد کردن خواستههای طرف مقابل، رد کردن ایدهها، آرزوها و نیز عدم برآورده کردن اولویتهای طرف مقابل است.

به همین دلیل، در اکثر گفتگوها و مذاکرهها، «نه» گفتن، پایان یک گفتگو نیست. بلکه آغاز یک مذاکره است.

کسی که پاسخ منفی را شنیده است از تمام تواناییها، دانش و ابزارهای هیجانی خود استفاده میکند تا این پاسخ منفی را به پاسخی مثبت (یا لااقل یک پاسخ منفی در کنار حداقلی از امیدواری) تبدیل کند.

کسی هم که پاسخ «نه» را مطرح کرده است، با توجه به تمایل عمومی ما انسانها در خوشحال کردن و راضی نگاه داشتن دیگران، معمولاً لحظات بسیار سختی را تجربه میکند.

حتماً برای شما هم پیش آمده است که بلافاصله پس از پاسخ منفی به طرف مقابل، حتی قبل از آغاز اعتراض وی، به حدی احساس معذب بودن کردهاید که به رقیق کردن موضع خود اقدام نمودهاید.

حکایت......